วันที่ 21 มกราคม ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยไม่ปรากฎว่าพรรคอนาคตใหม่ล้มล้างการปกครอง รวมถึงไม่ปรากฎมีแนวคิดปฎิกษัตริย์นิยม โดยศาลพิจารณาในประเด็น ข้อบังคับและนโยบายของพรรคเป็นการสิทธิและเสรีภาพเพื่อล้มล้างการปกครองของพรรรค ซึ่งข้อบังคับของพรรคไม่มีข้อเป็นปฏิปักษ์ เนื่องจากนายทะเบียนพรรคการเมืองได้ให้ความเห็นชอบจัดตั้งพรรคไว้แล้ว หากปรากฎข้อเป็นปฏิปักษ์เป็นอำนาจนายทะเบียนที่จะร้องได้ ซึ่งยังไม่ปรากฏข้อเท็จจริงเพียงพอ ที่จะเป็นปฏิปักษ์ ตามมาตรา 49(1) ส่วนกรณีผู้ถูกร้อง 2/3/4 มีแนวคิดปฏิกษัตริย์นิยม ทั้งก่อนและหลังที่ก่อตั้งพรรค ไม่ปรากฎข้อเท็จจริง ส่วนจะผิดตามกฎหมายอาญานั้นต้องว่าไปตามกฎหมาย ดังนั้นการกระทำของผู้ถูกร้องทั้ง 4 จึงไม่ผิดตามมาตรา 49 วรรค 1

สำหรับคดีนี้ มีนายณฐพร โตประยูร ยื่นคำร้องให้วินิจฉัยยุบพรรคอนาคตใหม่ กรณีล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขหรือไม่ โดยนายณฐพรยื่นคำร้องโดยอาศัยอำนาจตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 49 เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2562 โดยให้เหตุผลเป็นหน้าที่ของประชาชนที่จะต้องพิทักษ์รักษารัฐธรรมนูญ มิให้กลุ่มบุคคลใดล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข

โดยขอให้ศาลรัฐธรรมนูญสั่งให้ผู้ถูกร้องทั้ง 4 คือ พรรคอนาคตใหม่, นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรค, นายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการพรรค และกรรมการบริหารพรรค หยุดการกระทำล้มล้างการปกครองและขอให้ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งยุบพรรคอนาคตใหม่

ซึ่งคดีนี้ถูกเรียกกันว่าคดีอิลลูมินาติ หลังผู้ร้องบอกว่าสัญลักษณ์พรรคอนาคตใหม่คล้ายกับสมาคมลับอิลลูมินาติ จนกลายเป็นชื่อเล่นที่คนใช้เรียกคดีนี้กัน